Kliknij w obrazek aby prześledzić kolejny etap mojego zawodowego życiorysu:
1.”Jestem stąd” – moje korzenie
2.”Droga do polityki” 19912-2006
3.”Polityk i samorządowiec – akt I” 2006-2008
4.”Dla środowiska i regionu” 2008-2014
5.”Samorządowiec i polityk akt II” 2014-2015
6.”Wicewojewoda Śląski” 2015
7.”Posłanka, polityk cdn…” – wybory 2015
Jestem stąd
Pochodzę ze śląsko – morawskiej rodziny. Urodziłam się w sercu Śląska, w Katowicach (to rodzinne strony mamy), ale moim domem są Krzanowice, gdzie ukończyłam pierwszy etap edukacji – szkolę podstawową. Tu mieszkała rodzina Ojca, tu , z Siemianowic przeprowadziła się po ślubie moja Mama.
Wyrosłam w klimatach, o których opowiada artykuł wspomnieniowy napisany z okazji 750 – lecia praw miejskich Krzanowic na prośbę miejscowej gazety.
przeczytaj: cietki
Jako uzupełnienie gawędy o „cietkach” niech swoją historię opowiedzą także przedwojenne fotografie przedstawiające rodzinę pradziadków Machowskich i Labrygów.
Szkołę podstawową ukończyłam w Krzanowicach, a świadectwo maturalne otrzymałam w I Liceum Ogólnokształcącym im. J. Kasprowicza w niedalekim Raciborzu . Wspominam ten czas z wielkim sentymentem i nostalgią. Od dziecka byłam społeczniczką ale i realistką. Wiedziałam, że aby działać i mieć wpływ na otoczenie, trzeba to robić skutecznie. Gdy patrzyłam w swoją przyszłość nie myślałam o dalekich krajach – moje marzenia dotyczyły bliższej i dalszej okolicy, by to co bliskie spełniało nasze aspiracje. Było więc czymś naturalnym, że lokalny patriotyzm zdeterminował moje życie. Tu założyłam rodzinę i tu jest mój dom. Mam dwóch dorosłych synów.
Droga do realizacji obietnic
Natura Ślązaczki i temperament działaczki społecznej wyznaczyły moją ścieżkę zawodową i rolę w społeczeństwie. Zawodowym początkiem pracy dla społeczności lokalnej było objęcie stanowiska dyrektorki Gminnego Ośrodka Kultury w Krzanowicach. To dla mnie bardzo pozytywne, dobre i dające wiele radości i satysfakcji doświadczenie, zwłaszcza, że mogłam aktywnie uczestniczyć w tworzeniu się pierwszego, prawdziwego samorządu w wolnej Polsce. W latach 1992-96 byłam aktywną dziennikarką, a w konsekwencji objęłam funkcję redaktor naczelnej „Nowin Raciborskich”. Jednocześnie uzupełniałam wykształcenie prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego.W pracy dziennikarskiej pasjonowały mnie zagadnienia związane z prawnymi aspektami funkcjonowania administracji publicznej, integracją europejską oraz funduszami europejskimi.
W roku 1996 rozpoczęłam pracę w samorządzie, najpierw jako naczelnik Wydziału Organizacyjnego, a wkrótce Rozwoju i Współpracy Zagranicznej Urzędu Miasta w Raciborzu. Nadszedł rok 1997. Pamiętnej, tragicznej powodzi tysiąclecia nikt z nas nie zapomni. Był to dla wszystkich czas bardzo ciężkiej, aktywnej, ale i skutecznej pracy w sztabie kryzysowym. Tragedia, która dotknęła wiele rodzin, stała się dla nas imperatywem do natychmiastowego działania na rzecz poszkodowanych i odbudowy infrastruktury. Cel był jeden – pomóc potrzebującym jak najszybciej i jak najefektywniej! Z tym trudnym doświadczeniem związana była moja kolejna funkcja publiczna, zostałam doradcą w projekcie Banku Światowego na rzecz usuwania skutków i profilaktyki zagrożeń powodziowych.
W Urzędzie Miasta, wraz z bardzo młodymi wówczas ludźmi stworzyliśmy zespół specjalistów, który owocnie pozyskiwał tak potrzebne po powodzi poważne wsparcie finansowe. To wtedy Racibórz stał się krajowym liderem w pozyskiwaniu środków europejskich. Oto fragmenty mojego CV dotyczące tego czym zajmowałam się szefując obu wydziałom Urzędu Miasta:
Koordynowanie prac związanych z pozyskiwaniem środków pomocowych, zarządzanie projektami, organizacja kontaktów i współpraca z MSP w zakresie wspólnych projektów, tworzenie wspólnych z samorządem programów rozwoju MSP .Zarządzanie zasobami ludzkimi; tworzenie i wdrażanie systemu rekrutacji, oceny pracowników, systemu motywacyjnego. Komunikacja wewnętrzna i zewnętrzna organizacji, public relations.
Satysfakcję z pracy w tym okresie przyniosły mi wymienione również w tym CV osiągnięcia. Szczególnie cenię sobie pozyskania w dobrym stylu europejskich pieniędzy z funduszy przedakcesyjnych na obwodnicę śródmiejską i „przebicie” ul. Pocztowej. Na owe czasy i biorąc pod uwagę sytuację, że nie byliśmy jeszcze członkami UE, to były duże pieniądze. Taką radość dała mi również organizacja III Wojewódzkich Dożynek w Raciborzu. Część tej imprezy stanowił festiwal producentów żywności i prezentacje kuchni polskiej i czeskiej pod nazwą „Raciborskie Kulinaria '2002”. W tych latach były to prekursorskie działania marketingowe i promocyjne, bo takie pomysły jak „Festiwal Śląskich Smaków” czy prezentacje kuchni regionalnych były jeszcze w powijakach.

Osiągnięcia:
1.Efektywne starania o środki pomocowe; miedzy innymi:
– wdrożenie i realizacja programu Phare Odbudowa w wyniku którego uzyskano dofinansowanie, przeprowadzono i rozliczono ponad 80 projektów na rzecz małych przedsiębiorstw, gospodarstw rolnych i infrastruktury komunalnej
– nawiązanie współpracy z Duńską Agencją Ochrony Środowiska i przyznanie grantu rzeczowego na budowę kanalizacji i nowego ujęcia wody dla Raciborza
– samodzielne przygotowanie wniosku do programu Phare CBC na modernizację układu komunikacyjnego w kierunku przejść granicznych, ocenionego przez panel ekspertów Władzy Wdrażającej na 97 punktów na 100 możliwych, dzięki czemu miasto uzyskało dofinansowanie w wysokości 2 mln euro
– opracowanie programu , przygotowanie wniosku, realizacja i rozliczenie projektu „W stronę partnerstwa. Przygotowanie młodzieży z dorzecza Górnej Odry do aktywnego uczestnictwa w procesie integracji europejskiej”, na który uzyskano grant w wysokości 50 tys.euro od Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce
2. Koordynowanie prac nad tworzeniem i realizacją strategii rozwoju miasta
3. Wdrożenie i koordynowanie realizacji Programu Partnerstwa Lokalnego aktywizującego grupy mieszkańców wokół małych projektów inwestycyjnych
4. Opracowanie koncepcji lokalnego produktu turystycznego i promocja walorów turystycznych miasta przy technicznej i finansowej współpracy lokalnych touroperatorów,
5. Przygotowanie programu, pozyskanie pozabudżetowego dofinansowania i koordynowanie realizacji dużych przedsięwzięć promocyjnych miasta, między innymi III Dożynek Województwa Śląskiego

Zainteresowanie i praktyczną wiedzę o funduszach europejskich mogłam wykorzystać kierując analogicznym Wydziałem Rozwoju w Urzędzie Miasta w Rybniku, a następnie Regionalnym Biurem Projektów Europejskich, będąc jednocześnie akredytowanym konsultantem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Byłam też współzałożycielem, a później prezesem Śląskiego Towarzystwa Gospodarczego Pro Europa – organizacji pozarządowej wspierającego lokalny rozwój i przedsiębiorczość.
Regionalne Biuro Projektów Europejskich profesjonalnie wspierało przedsiębiorców i samorządowców regionu w pozyskiwaniu europejskich funduszy pomocowych we wszystkich dziedzinach. Zbudowany tam zespół młodych fachowców wsparł moją działalność w ŚTG ProEuropa w staraniach (z sukcesem!) o grant na stworzenie punktu konsultacyjnego dla MSP, o czym mowa w powyższym wywiadzie. Następnie umożliwił we współdziałaniu z miastem wyznaczenie i realizację perspektywy dla zbudowania platformy współpracy biznesu polskiego i czeskiego. Uzyskaliśmy dofinansowanie na projekt utworzenia w wyremontowanej kamienicy Polsko – Czeskiego Ośrodka Współpracy Gospodarczej. To również był mój projekt autorski. Więcej o projekcie, zadaniach i działalności Ośrodka w zamieszczonych prezentacjach.

prezentacja-na-batorego-7-ver-3-ost-1
Ośrodek pod egidą Stowarzyszenia ProEuropa jako Punkt Konsultacyjny PARP działał w tym obiekcie do roku 2011, a częścią projektu związanego ze współpracą polsko – czeską zarządzał raciborski magistrat.

Polityka i życie zawodowe
Zaangażowanie się w życie polityczne było zatem naturalną konsekwencją mojej drogi społeczno-zawodowej. W roku 2002 po raz pierwszy spróbowałam swych sił w wyborach samorządowych kandydując z ramienia PO i PIS do Sejmiku Województwa Śląskiego. Zabrakło niewiele głosów do sukcesu, ale biorąc pod uwagę fakt, że na scenie politycznej regionu był to mój debiut , było nieźle!
W 2005 roku objęłam mandat radnej wojewódzkiej II kadencji.
Obiecałam sobie, że niezależnie, gdzie w życiu publicznym przyjdzie mi działać, będę pilotować lokalne projekty, dbać o rozwój i dobrą kondycję miejsc z których pochodzę i które mnie ukształtowały. Konsekwencją takiej postawy był ponowny start w wyborach samorządowych w 2006 roku z ramienia Platformy Obywatelskiej , której członkiem zostałam rok wcześniej. Uzyskałam poparcie 9526 osób. W III kadencji Sejmiku Województwa Śląskiego pełniłam funkcję szefowej klubu radnych PO, a także komisji rozwoju i zagospodarowania przestrzennego. Startowałam pod hasłem „Nie będziemy gorszym Śląskiem” i starałam się ramach moich kompetencji walczyć o podniesienie rangi i znaczenia raciborszczyzny oraz całego Subregionu Zachodniego pilotując projekty i inwestycje ważne dla tej części województwa. Poniżej prezentacja fragmentów mojej kampanii wizualnej z tego okresu.

Pod koniec roku 2006 objęłam funkcję Sekretarza Powiatu Raciborskiego. Wówczas pisano m.in.:
To za jej czasów zrodziła się koncepcja adaptacji raciborskiego zamku na Ponadgraniczne Centrum Dziedzictwa Kulturowego i zgłoszenia jej do dofinansowania z regionalnego programu operacyjnego dla województwa śląskiego. Powiat zdobył z tego źródła 5 mln euro. Nie bez znaczenia w staraniach o pozyskanie tego wsparcia była pozycja jaką zajmowałam w Sejmiku Województwa Śląskiego.
Bez wątpienia to, co w tej sprawie sprawiło mi największą satysfakcję, to fakt doprowadzenia do współdziałania włodarzy miasta i powiatu (co trwa do tej pory z dobry skutkiem) dla wspólnej sprawy i uzyskania znakomitego efektu jakim stało się stworzenie centrum kulturalno – społecznego o szerokim spektrum oddziaływania, a przy okazji rewitalizacji odtworzenie wysokiej klasy zabytku sztuki gotyckiej jakim jest kaplica zamkowa.
W roku 2007 zadebiutowałam z marszu w wyborach do Sejmu RP z ramienia Platformy Obywatelskiej. Miałam bardzo silną konkurencję w osobach posłów już zadomowionych w parlamencie nie jedną kadencję. Zabrakło kilkuset głosów, co jak na debiut, uważam nie było wynikiem złym, zwłaszcza, że Platforma ulokowała w Sejmie aż czterech posłów z mojego okręgu. W kampanii kładłam nacisk na konieczność zwiększenia udziału kobiet w polskim parlamencie, argumentując to własnymi osiągnięciami w pracy dla regionu jak i posługując się przykładami innych kobiet, które zdobyły pozycję w życiu publicznym. Taką prezentację pokazałam na konferencji prasowej inaugurującej moją kampanię wyborczą do Sejmu VI kadencji.

prezentacja-materialow-na-konf-prasawa, prezentacja-materialow-na-konf-prasawabis
Moje materiały wyborcze, to również debiut. Bardzo wspierał mnie mój starszy syn Wojtek i jego koledzy . Oto plakat, bilboard i ulotka.


2008 – 2014 – dla Środowiska i Regionu
W lutym 2008 roku roku otrzymałam nominację na prezesa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach ustępując z mandatu radnego Sejmiku.
Kierowanie i czuwanie nad prawidłową realizacją priorytetów i celów strategicznych zapisanych w statucie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz innych dokumentach wytyczających zakres działalności tej instytucji to oczywista rola osoby stojącej na jej czele. Moje spojrzenie na pełnienie funkcji prezesa tej największej w Polsce wojewódzkiej placówki działającej na rzecz środowiska, obracającej największym budżetem celowym było sumą własnych doświadczeń jako samorządowca, społecznika i po trosze menagera biznesu , wiedzy odnośnie oczekiwań i potrzeb przyszłych beneficjentów pomocy finansowej na przedsięwzięcia proekologiczne, ich możliwościami absorpcji dużej ilości środków europejskich oraz potrzeby szerokiej akcji podnoszącej świadomość społeczną w podstawowych sferach troski o środowisko i nasze otocznie.
Za zadanie priorytetowe uznałam więc przede wszystkim skuteczne przygotowanie Funduszu do wsparcia procesu pozyskiwania przez samorządy środków unijnych na duże inwestycje środowiskowe. Zainicjowałam odejście od biurokratycznego zarządzania instytucjami publicznymi na rzecz tworzenia wraz z pracownikami modelu instytucji przyjaznej, kompetentnej, i co bardzo istotne; po partnersku komunikującej się z beneficjentami: obywatelami, przedsiębiorcami i samorządami. W początkowych latach pracy skoncentrowałam się na stworzeniu zintegrowanego, kompetentnego i rozumiejącego się teamu potrafiącego sprostać zadaniom zespołowej pracy dla osiągnięcia wspólnych celów i stworzenia wizerunku instytucji przyjaznej nie tylko środowisku, ale głównie tym, którzy na jego rzecz podejmują działania.
Wdrażanie POIiŚ 2007-2013
W 2008 r. rozpoczęliśmy realizację obowiązków Instytucji Wdrażającej Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 2007 – 2013 dla priorytetów: „Gospodarka wodno – ściekowa” i „Gospodarka odpadami i ochrona środowiska”. Szczegóły tego segmentu działalności WFOŚiGW w Katowicach w tym okresie znajdziecie Państwo w poniższym biuletynie oraz kolejnych, które obrazują zasięg i rozmiar pomocy finansowej dla ważnych dla województwa przedsięwzięć ekologicznych w tej perspektywie finansowej.


wfosigw_2010 biuletyn_poiis_2012 biuletyn_poiis_2013
Polityka Informacyjna
W mojej wizji funkcjonowania Funduszu dużą wagę przykładałam do szerokiej współpracy z mediami oraz realizacji szeroko zarysowanej polityki informacyjnej gwarantującej zainteresowanym naszą pomocą bieżący dostęp do wiedzy o dofinansowaniach , dotacjach i pożyczkach możliwych do uzyskania zarówno przez samorządy, sektor przedsiębiorczości jak i organizacje pozarządowe.
Do dziś znakomicie się sprawdza przygotowana i prowadzona przez pracowników witryna internetowa Funduszu, której rekonstrukcję opracowano w wyniku jednej z pierwszych moich inicjatyw po rozpoczęciu pracy. Można tam znaleźć wszystkie informacje o działalności instytucji jak też sprawozdania Zarządu z poszczególnych lat mojej kadencji.

http://www.wfosigw.katowice.pl/
Wśród zadań statutowych, których realizacje można prześledzić w sprawozdaniach zamieszczonych w witrynie Funduszu były również i takie, które sprawiały mi szczególną, osobistą satysfakcję, wynikającą głównie ze świadomości natychmiast odczuwalnego i społecznie akceptowalnego efektu przyznania dotacji. Chodzi o dofinansowanie zakupów sprzętu ratowniczego (głównie specjalistycznych, nowoczesnych i świetnie wyposażonych pojazdów) dla jednostek Ochotniczej i Państwowej Straży Pożarnej w ramach zapobiegania i likwidacji poważnych awarii i ich skutków. W latach 2009-2013 Fundusz przeznaczył na to zadanie 54 mln złotych.

Politykę informacyjną Fundusz prowadził m.in. poprzez audycje radiowe – regionalne i lokalne, lokalne portale internetowe i telewizje kablowe, gdzie wspieraliśmy specjalnie stworzone strony i audycje dotyczące ekologii. Osobnym stałym elementem tej postawy były również tzw. „śniadania prasowe”, które stały się cyklicznymi spotkaniami z mediami, platformą dla przekazania społeczeństwu najważniejszych dla regionu wiadomości o naszych działaniach i inicjatywach dla dobra środowiska. Poniżej przykłady:

Polskie Radio Katowice „Kawa na ławę” – 2008 – O moich planach związanych z objęciem stanowiska Prezesa Funduszu
Radio eM Katowice „Rozmowy poranka” – 2009 – O bieżących sprawach na styku gospodarki i ochrony środowiska
Radio 90 – Rybnik – 2013 – Już wtedy zajmowałam się problem smogu
http://www.radio90.pl/lenartowicz-restrykcje-nic-nie-pomoga.html

Raciborska Telewizja Kablowa – 2010 – Wyjazdowa konferencja prasowa w sprawie spalarni śmieci i gospodarki odpadami – „Jak to robią Czesi.”
http://www.naszraciborz.pl/site/film/1840-ekologia-xi-2010.html.html

Przez parę lat współpracy z Maciejem Bakesem w audycji Polskiego Radia „Zielony Telefon” udało się przekazać wiele ważnych informacji o działalności Funduszu i, mam nadzieję, wyedukować sporo słuchaczy. Oto niektóre fragmenty naszych spotkań:

Współpraca dla edukacji ekologicznej – akcje i kampanie
Jak wspomniałam współpraca z organizacjami pozarządowymi oraz instytucjami z różnych branż dla podniesienia świadomości ekologicznej w śląskiej społeczności, pracy edukacyjnej z młodzieżą i dziećmi, a także podnoszenie świadomści ekologicznej w dorosłym społeczeństwie, to prawie najważniejsze wyzwanie z okresu mojej pracy w Funduszu. Jedną z pierwszych osób, która zwróciła uwagę publicznie na problem ochrony środowiska, a zwłaszcza na zanieszczonym poindustrialnie Śląsku był hierarcha katolicki, arcybiskup Damian Zimoń. On i jego następca na stolcu metropolity górnośląskiego – arcybiskup Wiktor Skworc byli patronami wielu funduszowych akcji i przedsięwzięć edukacyjnych.

Notatka o patronacie metropolity górnośląskiego nad powołaniem śląskiej Akademii Ekologicznej : arcybiskup Damian Zimoń
Dużym zainteresowaniem cieszyła się i szerokim echem odbiła się wśród odbiorców wsparta przez Fundusz się kampania „Życie po śmieciach”, która przygotowywała społeczeństwo do wejścia w życie ustawy o gospodarce odpadami. Akcję zainicjowały i realizowały media śląskie blisko współpracujące z Funduszem.

Także wielkie znaczenie społeczne miała kampania, której celem jest walka ze smogiem, poprzez promocję likwidacji kotłów i pieców opalanych „byle czym” i zastępowanie ich (tam , gdzie są po temu warunki) ciepłem systemowym zainicjowana przez Fundusz oraz Spółkę Tauron Polska Energia SA pod nazwą „Niska emisja – wysokie ryzyko! „

Współpraca z samorządami
Wielką wagę zawsze przywiązywałam do współpracy z Samorządami lokalnymi naszego województwa wspierając wraz Zarządem Funduszu nie tylko przedsięwzięcia inwestycyjne, ale także ciekawe inicjatywy edukacyjne, promujące proekologiczne zachowania społeczności lokalnych. Szczególnym przykładem takiej dobrej kooperacji w tym zakresie była i jest organizowana przez gminę Pietrowice Wielkie, a dofinansowana przez Wojewódzki Fundusz – Eko- Wystawa (mająca już XVI edycji), projekt o charakterze targów, gdzie na terenie zrewitalizowanego za europejskie pieniądze obiektu nieczynnej roszarni stworzono Centrum Społeczno – Kulturalne, a w jego ramach hale i tereny wystawowe – idealne miejsce dla prezentacji nowinek technologicznych z dziedziny ochrony powietrza i wody, nowoczesnych technologii z dziedziny budownictwa i wyposażenia wnętrz, czy organizacji ogrodów. Wojewódzki Fundusz w Katowicach współorganizował konferencje naukowe towarzyszące targom a związane z inną tematyką każdej z wystaw. Każdorazowo Fundusz nagradzał także przedsiębiorców – wystawców za najbardziej innowacyjny technologicznie proekologiczny produkt.

Współpraca z NGO-sami
Zawsze dobrze i zgodnie pracowało mi się z NGO-sami działającymi na niwie ochrony przyrody. Do tej współpracy i wsparcia dla nich zawsze byłam gotowa. Od nich płynęły inspiracje, znakomite pomysły i ciekawe informacje.

Wspieraliśmy także w działaniach na rzecz środowiska organizacje społeczne takie jak np. Śląską Chorągiew ZHP , a dokładnie Harcerskie Centrum Edukacji Ekologicznej. Także inne instytucje zajmujące się przyrodą edukacyjnie i naukowo jak np. Śląski Ogród Botaniczny w Mikołowie otrzymywały w okresie mojej pracy w Funduszu poważne środki umożliwiające ich rozwój, a przez to poszerzające ich możliwości realizowania i naszych celów edukacyjnych zapisanych w statucie.

Harcerze uhonorowali mnie niezwykłą nagrodą, Laską Skautową „Niezawodny Przyjaciel” – najwyższym odznaczeniem Związku Harcerstwa Polskiego przyznawaną za zaangażowanie na rzecz Związku i jego działalności.

Działania motywacyjne dla społecznej aktywności proekologicznej
Fundusz tradycyjnie i każdego roku nagradzał zarówno proekologiczne organizacje pozarządowe jak i osoby prywatne zaangażowane w kształtowanie społecznie aktywnych postaw wobec zjawisk zagrażających środowisku i otoczeniu człowieka. Zawsze zwracałam uwagę na innowacyjność i atrakcyjność edukacyjną tych działań. Stanowiły one zachętę i motywację dla wszystkich , którym leży na sercu troska o środowisko.

















