Okrągły stół o poprawie efektywności energetycznej i ekonomicznej przemysłu ciepła procesowego w perspektywie strategii krajowych

Instytut Reform – niezależny think tank, który wspiera doskonalenie polityk publicznych w Polsce, Europie i na świecie zaprosił mnie do udziału w wydarzeniu, w którym razem z administracją, biznesem i ekspertami spotkaliśmy się, żeby porozmawiać w formule okrągłego stołu o tym, gdzie jest przemysł i elektryfikacja ciepła procesowego w strategiach krajowych.

Okrągły stół odbył się 16 kwietnia br. w Centrum Szkoleniowym Wspólna w Warszawie Temat spotkania brzmiał: „W poszukiwaniu drogowskazu. Gdzie jest przemysł i elektryfikacja ciepła procesowego w strategiach krajowych?”. Wśród zaproszonych do dyskusji gości byli przedstawiciele Polskiego Instytutu Ekonomicznego, Fundacji Instrat, ORLEN-u S.A., Konfederacji Lewiatan, Ministerstwa Energii Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. (PFR) i Forum Energii

Punktem wyjścia do dyskusji była najnowsza publikacja Instytutu autorstwa Krzysztofa Kobyłki i Klaudii Janik, w której przeanalizowali dokumenty: Strategia Rozwoju Polski do roku 2035 i Krajowy Plan w dziedzinie Energetyki i Klimatu”oraz projekt Planu działań dla zrównoważonego rozwoju przemysłu stalowego.

Podczas spotkania rozmawialiśmy nie tylko o tym:

  • jak dokumenty strategiczne opowiadają na potrzeby przedsiębiorstw przemysłowych,
  • czy można z nich wywnioskować, jakie sektory będą wspierane,
    oraz które technologie będą filarem ich dekarbonizacji .
  • (ale poruszyliśmy też wątek kosztów energii dla przemysłu oraz bezpośrednich i ukrytych subsydiów rekompensaty kosztów pośrednich, opłaty sieciowe itp.).

    Mocno wybrzmiała też sceptyczna ocena unijnych instrumentów wsparcia, zapewnionych w ramach Paktu dla czystego przemysłu i konieczność aktywnego udziału Polski w kształtowaniu przepisów unijnych.

    Co dalej? Kluczowe będą:
  • Określenie celów polityk (przemysłowej, klimatycznych, energetycznych) przez pryzmat bezpieczeństwa, konkurencyjności i suwerenności energetycznej
  • Decyzje, ilu strategii sektorowych potrzebujemy oraz jak szczegółowo podchodzić do polityk przemysłowych per sektor.
  • Realne wdrożenia wynikające z tych strategii.
  • Ustrukturyzowany dialog administracji publicznej z przemysłem.

Dziękuję za zaproszenie i interesującą debatę.